جدایی

صدای چیکه ی اشک روی نامه ای که خیسه

دستی که از درد و بغضاش واسه ی تو مینویسه

نگاه مبهم دیوار پر حسرت از نبودت

ترک قدیه آینه واسه وحشت نبودت

گریه های جا لباسی واسه ی عطر تن تو

قهر مبلی که همیشه حرمتش بود بدن تو

توو خیال تلخ خونه تا ابد جای تو بوده

رفتی و صورت خونه دیگه تا ابد کبوده

حالا فصل خونه بی تو شده پاییز و زمستون

یه اتاقش غم برفی یه اتاقش پر بارون

بیا برگرد و تموم کن قصه ی تلخ جدایی

هوای خونه عوضش شه دوباره بشه بهاری